تبلیغات
قرارگاه فرهنگی شهید بابانظر

قرارگاه فرهنگی شهید بابانظر

سردار شهید حاج محمدابراهیم شریفی

فرمانده واحد طرح و عملیات تیپ 21 امام رضا(ع)


 

شناسنامه

نام: محمد ابراهیم

نام خانوادگی: شریفی

نام پدر: محمد عیسی

شهرت: بابا شریف، چریک پیر، پدر جنگ

تاریخ و محل تولد: 1321- تربت جام

تاریخ و محل شهادت: 1365- شلمچه(عملیات کربلای 5)

مسؤولیت: فرمانده واحد طرح و عملیات تیپ 21 امام رضا(ع)


سرگذشت‌نامه

چهارم فروردین ماه سال 1321، در روستای قلعه سرخ در شهرستان تربت‌جام به دنیا آمد. سه فرزند قبل از او به علت نبود امکانات درمانی وفات یافته بودند. محمدابراهیم در محضر استاد بزرگوارش مرحوم شیخ قاسم توکلی که از روحانیون معروف منطقه بود، به کسب علم و دانش پرداخت. قرآن و چند کتاب دیگر را در محضر آن استاد بزرگوار فرا گرفت و علاقه خاصی به تلاوت قرآن و فراگیری احادیث از خود نشان می داد. او در این زمان به کار کشاورزی مشغول بود. محمدابراهیم در 16 سالگی، پدر خود را از دست داد.

در سال 1338 ازدواج کرد و حاصل 27 سال زندگی مشترک آنها 9 فرزند به نام‌های لیلی، طوبی، فاطمه، طاهره، علیرضا، صدیقه، حمیدرضا، محمد، و اسماء می باشند.

در زمان اوج‌گیری نهضت اسلامی، رهبری مردم منطقه را به عهده داشت و با شکل‌دهی تظاهرات و تشکیل جلسات مذهبی و دینی به افشاگری علیه رژیم پهلوی می پرداخت.

محمدابراهیم قبل از انقلاب از افراد انگشت شماری بود که اعلامیه های حضرت امام(ره) را به محل سکونتش می آورد و نسبت به پخش آن در بین مردم اقدام می کرد. بارها مورد تعقیب مأمورین جنایت پیشه شاه قرار گرفت و بارها تهدید به مرگ شد. او در تمامی تظاهراتی که در منطقه زندگیش تشکیل می شد، مسلحانه شرکت می کرد و در اغلب تظاهراتِ شهر مشهد، علی‌رغم مسافت طولانی، حضور داشت. عاشق امام(ره) بود و تنها آرزویش سلامتی و طول عمر ایشان. در سال 1357، مادرش نیز دار فانی را وداع گفت.

پس از پیروزی انقلاب، اسلحه به دست گرفت و در 5 فروردین 1358 عضو کمیته و عضو ستاد اجرایی فرمان امام(ره) در تربت‌جام شد. پس از تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تاریخ دهم مردادماه 1358 عضو رسمی آن نهاد شد و پس از چندی به عنوان مسئول گروه مبارزه با مواد مخدر تربت‌جام منصوب و با سوداگران مرگ به مبارزه مشغول شد. خیلی مهربان بود و با همه به خوبی و مهربانی رفتار می کرد. به نماز اول وقت و خواندن قرآن تأکید داشت و همیشه سفارش می کرد بچه ها را طوری تربیت کنید که نماز و قرآن را فراموش نکنند و در مورد حجاب خیلی حساس بود و می گفت: «باید کاملا حجاب را رعایت کنید.»

محمدابراهیم، زمانی که میهن از جنوب و غرب مورد حمله رژیم بعثی عراق قرار گرفت، عازم میادین نبرد شد. در عملیات شکست حصر آبادان به عنوان مسئول دسته انتخاب شد و در این عملیات از ناحیه سر، شکم، پهلو، سینه و گردن به سختی مجروح و مدت زیادی در بیمارستان دکتر شریعتی مشهد بستری شد.

پس از بهبودی نسبی، دوباره به سپاه مراجعه کرد و به پاسگاه جنت آباد(صالح آباد) که زیر پوشش پایگاه تربت جام بود، اعزام شد و از آنجا روانه بیت حضرت امام(ره) شد و مدت شش ماه در آنجا مشغول خدمت بود.

پس از آن دوباره عازم جبهه شد. در عملیات طریق القدس فرماندهی گروهان را پذیرفت و سپس به فرماندهی گردان انصار الحسین(ع) که جمع آوری و تخلیه شهدا و مجروحان را بر عهده داشت، منصوب شد.

برادر خانم او محمدامین توکلی در این عملیات به شهادت رسید و پیکرش به وسیله محمدابراهیم به تربت جام آورده شد. در عملیات رمضان فرماندهی گروهان را بر عهده گرفت و در عملیات مسلم بن عقیل معاون فرمانده گردان شد و فرماندهی یکی از محورهای عملیاتی را به عهده داشت که در این عملیات برای دومین بار مجروح شد. در عملیات والفجر مقدماتی، فرماندهی گردان الحدید را پذیرفت و در زمان آفند(دفاع)، مسئول محور عملیات بود. در عملیات خیبر سِمتِ فرمانده واحد طرح و عملیات لشکر 21 امام رضا(ع) را به عهده داشت. در سال 1365 توفیق زیارت خانه خدا نصیبش شد.

در یک مورد ایشان برای شناسایی به پشتِ سرِ دشمن رفته بود و در آن موقعیت به نماز ایستاد و وقتی مورد اعتراض قرار گرفت، گفت: «اگر ما نماز را برای خدا بخوانیم، دشمن هیچ گاه ما را نمی بیند.»

در عملیات والفجر 3 وقتی که نیروهای گردان تحت فرماندهی این سردار، ارتفاعاتِ کله قندی را گرفته بودند، دشمن از سمت چپِ ارتفاعِ قلاویزان تکِ سنگینی را شروع کرد، ایشان در سنگر نشسته بودند که به ایشان خبر رسید دشمن دست به حمله زده است و الآن است که شهر مهران را تصرف کند، او گفت: «ناراحت نباشید، من چایم را می خورم،  انشاءالله پدرشان را در می آوریم!» با عزم راسخ حرکت کرد، گفت: «نیم‌ساعتِ بعد به فلان منطقه برایم مهمات بفرستید.» همه تعجب کردند، مگر امکان دارد که به این سرعت بتوان دشمن را عقب راند، ایشان گفت: «اگر ما بر حق هستیم، قطعا از این بیشتر هم جلو خواهیم رفت.» پس از گذشت نیم‌ساعت، صدای دلنشین او شنیده شد و از همان نقطه ای که قبلا گفته بود، تقاضای مهمات کرد.

در عملیات والفجر 8، فکر می کردیم که گذشتن از اروند رود و در آن‌طرف رودخانه، خط شکستن غیر ممکن است. ولی پس از شنیدن صحبتهای شیوای او به حمد خدا حرکت کردیم و با استعانت از امدادهای غیبی پیروز شدیم.

در عملیات دیگری که به ایشان پیوستم، دیدم که خودش آرپی جی را به دست گرفته و تکِ دشمن را جواب می دهد. این کارِ ایشان از صبح تا ساعت 2 بعدازظهر ادامه داشت. تا آنجا که چهره این فرمانده از شدت نور آفتاب و گرد و غبار سیاه شده بود و به سختی می شد ایشان را شناخت.

رزمنده ها در جبهه به او «بابا شریف»، «چریک پیر» و «پدرِ جنگ» لقب دادند. در عملیاتی که چند بالگرد به منطقه عملیاتی آمده بودند، ایشان با یک سلاحِ سبک سرِ خلبان هلی‌کوپتر را نشانه گرفت و او را به دَرَک واصل کرد و هلی‌کوپتر نیز سقوط کرد. از آن به‌بعد شهید را با لقب(چریک پیر) خطاب می‌کردند. او خبر پیروزی رزمندگان و سرنگونی هلی‌کوپتر را به طور مستقیم از صدا و سیمای جمهوری اسلامی اعلام کرد.

در 20 عملیات شرکت داشت و در عملیاتهای ذیل مجروح شد: عملیات شکست حصر آبادان، مسلم بن عقیل، والفجر 1، والفجر 3، خیبر، والفجر 8 که در عملیات والفجر 8، خبر شهادت برادر محترمش حاج حسن شریفی و داماد عزیزش حسین یار خواه را شنید.

محمدابراهیم شریفی، سرانجام در ساعت 10 شب 23 دی 1365، در حین فرماندهی عملیات کربلای 5 در منطقه شلمچه بر اثر اصابت دو گلوله به قلبش شهید شد.

پیکر او در تاریخ 29 دی 1365 در تربت‌جام به همراه یازده تن دیگر از هم‌سنگرانش تشییع شد و برای تشییع مجدد به مشهد انتقال داده شد. در روز پنج شنبه 1 بهمن 1365 در شهر مشهد تشییع و در بهشت رضا(ع) به خاک سپرده شد.

 


منبع: فرهنگ جاودانه‌های تاریخ - سید سعید موسوی



پیج رنک گوگل